Regulamento (CEE) nº 3457/92

Artigo 1

  1. O certificado de control deberá ser expedido polo organismo aprobado tras o exame previsto no Regulamento (CEE) 94/92 da Comisión a efectos de elaboración da lista anexa a dito Regulamento con respecto ó terceiro país no que o producto fora producido e elaborado e dende o que se enviara á Comunidade.

    Expedirase un certificado para cada destinatario.

    1. O certificado de control redactarase nunha das linguas oficiais da Comunidade e encherase totalmente, con excepción dos espacios reservados ó selo e á sinatura, con maiúsculas ou letra de imprenta, de preferencia nunha das linguas do Estado membro de destino.

    2. O certificado de control deberá ocupar unha soa páxina; o producto deberá ir acompañado do orixinal. Todas as copias do certificado deberán levar as indicacións "copia" ou " duplicado" impresas ou estampadas.

    3. O modelo de certificado de control figura no Anexo.

    Anexo Modelo de certificado de control para a importación na Comunidade de productos obtidos con métodos de producción ecolóxica:
    determinaranse os seguintes aspectos do modelo de certificado:

    - o texto,
    - o formato,
    - a presentación e as dimensións das caselas


  1. Para decidir, se en relación con determinados productos mencionados no artigo 1, un país terceiro pode, previa solicitude, figurar na lista contemplada na letra a) do apartado 1, terase especialmente en conta:

      1. as garantías que o país terceiro pode ofrecer, ó menos polo que se refire á producción destinada á Comunidade, en canto á aplicación de normas equivalentes á [10]-> do artigo 6; [10]

      2. a eficacia das medidas de control adoptadas, que, ó menos no que se refire á producción destinada á Comunidade, deberán ser equivalentes ás do réxime de control contemplado nos apartados 8 e 9, para garantir o cumprimento das disposicións mencionadas na letra a).
        Habida conta destes factores, a decisión da Comisión poderá precisar as rexións, as unidades de producción de orixe ou os organismos dos que o control se considere equivalente.


  2. O certificado a que se refire a letra b) do apartado 1 deberá:
    1. acompañar, no seu exemplar orixinal, á mercancía ata a explotación do primeiro destinatario; o importador deberá conservar o certificado a disposición do [10]-> organismo de control ou da autoridade de control [10] durante ó menos dous anos;

    2. ter sido redactado segundo as modalidades e de conformidade cun modelo determinado con amaño ó procedemento establecido no artigo 14.
  1. Poderán aprobarse, con amaño ó procedemento contemplado no artigo 14, normas de desenvolvemento do presente artigo.

  2. Cando se examine a solicitude dun país terceiro, a Comisión esixirá que este facilite toda a información necesaria; ademais, poderá encargar a expertos que efectúen, baixo a súa autoridade, un exame in situ das normas de producción e das medidas de control realmente aplicadas no país terceiro afectado.

    1. Non obstante o disposto no apartado 1, a autoridade competente dun Estado membro poderá autorizar ós importadores de dito Estado a comercializar, ata o[10]>>-[15][10] 31 de decembro de 2.005 [15], productos importados dun país terceiro non incluído na lista mencionada na letra a) do apartado 1, sempre que a autoridade competente do Estado membro importador quede satisfeita con probas suficientes presentadas polos importadores que demostren cos productos importados foron fabricados segundo normas de producción equivalentes ás establecidas nos artigos[10]-> 6 e 7 [10] e controlados en virtude de medidas nas que a eficacia sexa equivalente á das medidas de control mencionadas nos artigos 8 e 9, e que se garanta unha aplicación eficaz e continuada de ditas medidas de control.
      Dita autorización expirará a partir do momento en que se decida incluír [10]® a un país terceiro na lista mencionada na letra a) do apartado 1, a menos que a autorización se refira a un producto que se tivera producida nunha rexión que non se tivera especificado na decisión a que alude a letra a) do apartado 1 e non tivera sido examinada a raíz da solicitude presentada polo país terceiro, sempre que este tivera aprobado a continuación do réxime de autorización previsto no presente apartado
    2. Cando un Estado membro tivera recibido probas suficientes dun importador, comunicará inmediatamente á Comisión e ós demais Estados membros o nome do país terceiro do que se importen os productos, así como unha información detallada sobre as disposicións de producción e control e sobre as garantías da súa aplicación eficaz e continuada.

    3. A instancias dun Estado membro, ou por iniciativa da Comisión, o asunto someterase á consideración do Comité contemplado no artigo 14. Cando, tras efectuarse o exame, apareza que os productos importados non foron fabricados segundo normas de producción equivalentes ou medidas de control de eficacia concedida. De acordo co procedemento do artigo 14, poderá decidirse a prohibición das importacións en cuestión, ou ben a súa continuación se se modifican as condicións nun prazo determinado.

    4. A notificación a que alude a letra b) non será esixible cando se refira a disposicións de producción e de inspección xa notificadas por outro Estado membro con amaño á letra b), a menos que se aporten novas probas suficientemente importantes como para que se revise o exame e a decisión mencionadas na letra c).
      Antes do 31 de xullo de 1994, a Comisión volverá a examinar o disposto no apartado 1 e, no caso, presentará a oportuna proposta de revisión. [2]

  3. A Comisión, segundo o procedemento establecido no artigo 14 e a petición dun Estado membro, poderá autorizar a un organismo de control dun país terceiro que fora avaliado previamente polo Estado membro en cuestión e engadirlle á lista contemplada na letra a) do apartado 1. A Comisión comunicará a petición ó país terceiro de que se trate. [10]