Anexo I

PRINCIPIOS DA PRODUCCIÓN ECOLÓXICA NAS EXPLOTACIÓNS

A.VEXETAIS E PRODUCTOS VEXETAIS

1. Os principios numerados no presente Anexo deberán terse aplicado normalmente nas parcelas durante un período de conversión de ó menos dous anos antes da semente, ou no caso dos cultivos vivaces distintos das pradeiras de ó menos tres anos antes da primeira colleita dos productos a que se refire a letra a) do apartado 1 do artigo 1. O organismo de control poderá, co consentimento da autoridade competente, decidir que dito período, en certos casos, se prorrogue ou reduza segundo a utilización anterior das parcelas.
   En concreto, un Estado membro poderá reducir o período de conversión ó mínimo indispensable no caso de que se aplicara un tratamento ás parcelas, cun producto que non figure na parte B do Anexo II, dentro dunha campaña de loita contra unha enfermidade ou praga, declarada obrigatoria pola autoridade competente do Estado membro no seu territorio ou nalgunhas partes deste respecto a un cultivo determinado.
     A reducción do período de conversión estará supeditada ó cumprimento das seguintes condicións:
    - Que as parcelas xa se convertiran á agricultura ecolóxica ou estean en curso de conversión.
    - Que a degradación do producto fitosanitario de que se trate garanta, ó final do período de conversión, un contido de residuos insignificante no solo e, no caso de que se trate dun cultivo vivaz, na planta;
    - Que o Estado membro interesado informe ós demais Estados membros da súa decisión respecto da obrigatoriedade do tratamento, así como da amplitude da reducción prevista do período de conversión;
    - Que a colleita seguinte ó tratamento non poida venderse coa denominación ecolóxica.
   
   
2. Tanto a fertilidade como a actividade biolóxica do solo deberán ser mantidos ou incrementados nos casos apropiados mediante:
     2.1. A fertilidade e a actividade biolóxica do solo deberán ser mantidas ou incrementadas, en primeiro lugar, mediante:
   a) O cultivo de leguminosas, abono verde ou prantas de enraizamento profundo, con amaño a un programa de rotación plurianual adecuado.
   b) A incorporación de esterco procedente da producción gandeira ecolóxica de conformidade coas disposicións e cumprindo as restriccións do punto 7.1 da parte B do presente anexo.
   c) A incorporación de calquera outro material orgánico, convertido en abono ou non, procedente de explotacións das que a súa producción se ateña ás normas do presente Regulamento.
   2.2. Excepcionalmente e como complemento poderán engadirse outros fertilizantes orgánicos ou minerais, mencionados no anexo II, na medida en que:
   - A nutrición axeitada do cultivo en rotación ou o acondicionamento do solo non sexan posibles mediante os métodos mencionados nas letras a), b) e c) anteriores.
   - Con relación ós productos do anexo II relativos ó esterco ou ós excrementos animais: ditos productos só poderán empregarse na medida en que, en combinación co esterco ó que se fai referencia na letra b) do anterior punto 2.1, se satisfagan as restriccións previstas na sección 7.1 da parte B.
   2.3. Para a activación do compost poderán empregarse preparados apropiados a base de vexetais ou preparados a base de microorganismos, que non estean modificados xeneticamente no sentido do inciso nº 12 do artigo 4. Tamén poderán empregarse, para os fins a que se refire o presente párrafo e o párrafo 2.1. os chamados " preparados biodinámicos " a base de po de rocha, esterco de granxa ou vexetais.
   2.4. Poderán empregarse preparados axeitados a base de microorganismos, que non estean modificados xeneticamente no sentido do inciso nº 12 do artigo 4 e autorizados na agricultura xeral no Estado membro correspondente, para mellorar o estado xeral do solo ou a dispoñibilidade de nutrientes no solo ou nos cultivos, cando a necesidade de dito uso fora recoñecida polo organismo de control ou a autoridade de control.
   
   
3. A loita contra os parasitos, enfermidades e malas herbas deberá facerse mediante a adopción conxunta das seguintes medidas:
   - Selección das variedades e especies adecuadas.
   - Un adecuado programa de rotación.
   - Medios mecánicos de cultivo.
   - Protección dos inimigos naturais dos parasitos mediante medidas que os favorezan (por exemplo: setos, niños, diseminación de predadores).
   - Queima de malas herbas.
   Só no caso de que un perigo inmediato ameace o cultivo poderase recorrer ós productos a que se refire o Anexo II.
   
   
4. A colleita de vexetais comestibles e das súas partes que medren espontaneamente en zonas naturais, forestais e agrícolas considerarase como un método ecolóxico de producción sempre que:
   - Ditas zonas non se someteran durante os tres anos anteriores á colleita a ningún tratamento con productos distintos dos indicados no Anexo II.
   - A colleita non afecte á estabilidade do hábitat nin ó mantemento das especies da zona, na que aquela teña lugar.
   
   
   
5. Para a producción de cogomelos, poderanse empregar substratos a condición de que esteñan compostos unicamente das materias siguientes:
    5.1. Esterco de granxa e excrementos de animais (incluídos os productos contemplados nos guións primeiro a cuarto da parte A do anexo II do Regulamento (CEE) nº 2092/91).
   a) Procedentes de explotacións das que a producción se axuste ó método de producción ecolóxico, ou
   - b) Que cumpran os requisitos establecidos nos guións primeiro a cuarto da parte A do anexo II do Regulamento (CEE) nº 2092/91, soamente ata un 25%(*) e umicamente cando non se dispoña do producto contemplado na letra a) do punto 5.1.
    5.2. Productos de orixe agrario, distintos dos contemplados no punto 5.1. (por exemplo, palla), procedentes de explotacións da que a producción se axuste ó método ecolóxico.
    5.3. Turba que non fora tratada quimicamente.
    5.4. Madeira que non fora tratada con productos químicos tra-la tala.
    5.5. os productos minerais recollidos na parte A do anexo II do Regulamento (CEE) nº 2092/91, auga e solo.
   
     (*) Esta porcentaxe calcúlase en peso do total dos ingredientes do substrato (sin incluír o material de cobertura nin o auga engadida) antes de que se convirta en abono.
   
     O texto seguinte entre parénteses está incluído para información, este texto non forma parte do Anexo I (Non obstante ó disposto nos puntos 5.1 e 5.2 do anexo I, poderán empregarse durante un período transitorio que finalizará o 1 de decembro do 2001:
   - Os productos contemplados na letra a) do punto 5.1 do anexo I que non procedan de explotacións das que a producción se axuste ó método ecolóxico pero que cumpran os requisitos establecidos nos guións primeiro a cuarto da parte A do anexo II do Regulamento (CEE) nº 2092/91, ou
   - Os productos contemplados no punto 5.2 do anexo I que non procedan de explotacións das que a producción se axuste ó método ecolóxico pero que cumpran, cando proceda, os requisitos establecidos na parte A do anexo II do Regulamento (CEE) nº 2092/91.
     En caso de que non estean dispoñibles os productos contemplados na letra a) do punto 5.1 e no punto 5.2 procedentes de explotacións das que a producción se axuste ó método ecolóxico e a necesidade sexa recoñecida pola autoridade ou o organismo encargado da inspección.
     En tales casos, o etiquetado e a publicidade deberá incluír unha indicación, co enunciado "Setas de cultivadas nun substrato procedente da agricultura extensiva e autorizado na agricultura ecolóxica durante un período transitorio". A palabra "ecolóxica"non deberá destacar do resto das palabras do enunciado, nin na publicidade nin en ningún outro lugar da etiqueta).

B. ANIMAIS E PRODUCTOS ANIMAIS DAS SEGUINTES ESPECIES: BOVINA ( INCLUÍDAS AS ESPECIES BUBALUS E BISONTE ), PORCINA, OVINA, CAPRINA, ÉQUIDOS E AVES DE CURRAL.

1. Principios xerais
   
   1.1. As produccións animais representan unha parte íntegra de numerosas explotacións agrícolas no sector da agricultura ecolóxica.
   
   1.2. As produccións animais deben contribuír ó equilibrio dos sistemas agrícolas, satisfacendo para elo as necesidades de nutrientes dos cultivos e mellorando a materia orgánica do solo. Deste xeito poden axudar a establecer e manter as relacións complementarias solo - prantas, prantas - animais e animais - solo. Dentro desta idea, a producción sin solo ( production hors sol) non é conforme ás normas do presente Regulamento.
   
   1.3. Ó utilizar recursos naturais renovables (esterco, cultivos de leguminosas, cultivos forraxeiros), o sistema cultivo - cria animal e os sistemas de pastoreo aseguran o mantemento e a mellora da fertilidade dos solos a largo prazo e contribúen ó desenvolvemento dunha agricultura sostida.
   
   1.4. A cría animal no marco da agricultura ecolóxica é unha producción ligada ó solo. Salvo cando se autorice unha excepción no presente anexo, os animais deben dispor de currais e o número de animais por unidade de superficie deberá limitarse con obxecto de asegurar unha xestión integrada das produccións animais e vexetais na unidade de producción, minimizando así calquera forma de contaminación, particularmente do solo así como das augas superficiais e das capas freáticas, A carga gandeira debe gardar unha estreita proporción coa superficie dispoñible para evitar os problemas derivados do sobrepastoreo e da erosión, e para permitir o esparcimento do esterco, a fin de evitar todo impacto negativo no medio ambiente. As normas de aplicación relativas á utilización de esterco figuran máis adiante, na sección 7.
   
   1.5. Na cría de animais ecolóxica, todos o animais dunha mesma unidade de producción deberán ser criados cumprindo as normas establecidas no presente Regulamento.
   
   1.6. Non obstante, poderá haber na explotación animais dos que a cría non cumpra as disposicóns do presente Regulamento sempre e cando a súa cría se efectúe en unidades nos que os locais e parcelas estean claramente separados das unidades de producción conformes ás normas do presente Regulamento, e sempre que sexan dunha especie diferente.
   
   1.7. Como excepción a este principio, os animais nos que a cría non cumpra as disposicións do presente Regulamento poderán utilizar, durante un período de tempo limitado cada ano, os pastos das unidades conformes ó presente Regulamento, sempre que ditos animais procedan da gandería extensiva (tal como se define no apartado 5 do artigo 6 do Regulamento (CE) nº 950/97 ou, para aquelas especies non mencionadas en dito Regulamento, o número de animais por Ha. correspondente a 170 kg. de nitróxeno por ano e por hectárea, tal como se define no anexo VII do presente Regulamento) e sempre que non haxa ó mesmo tempo en ditos pastos outros animais que estean suxeitos ós requisitos do presente Regulamento. Esta excepción estará supeditada á autorización previa da autoridade ou organismo de control.
   
   1.8. Como segunda excepción a este principio, os animais criados de conformidade coas disposicións do presente Regulamento poderán pastorear en terras comúns de pasto sempre que:
   a) Estas terras non foran tratadas con productos distintos dos autorizados no anexo II do presente Regulamento nos tres anos anteriores como mínimo.
   b) Os animais que utilicen esas terras e que non estean suxeitos ós requisitos do presente Regulamento se críen con métodos de producción extensiva, con amaño á definición do apartado 5 do artigo 6 do Regulamento (CE) nº 950/97; ou, para aquelas especies non mencionadas en dito Regulamento, o número de animais por ha correspondente a 170 kg de nitróxeno por ano e por hectárea, tal como se define no anexo VII do presente Regulamento.
   c) Os productos procedentes de animais criados con amaño ás disposicións do presente Regulamento, mentras estean usando esas terras, non se considerarán de producción ecolóxica, a menos que, poida demostrarse, a satisfacción da autoridade ou organismo de control, que ditos animais estiveran adecuadamente separados dos animais que non cumpran os requisitos do presente Regulamento.



2. 2. Conversión
   
   2.1. Conversión de terras asociadas a produccións animais ecolóxicas
   2.1.1. Cando se convirta unha unidade de producción, toda a superficie da unidade utilizada para a alimentación animal deberá cumprir as normas de agricultura ecolóxica; aplicaranse os períodos de conversión fixados na parte A do presente anexo, relativa ós vexetais e productos vexetais.
   2.1.2. Como excepción a este principio, o período de conversión poderá reducirse a un ano para as terras de pasto, os espacios ó aire libre e as zonas de exercicio que utilicen as especies non herbívoras. Este período poderá reducirse a seis meses se o terreo en cuestión non foi tratado no pasado recente con productos distintos dos contemplados no anexo II do presente Regulamento. Esta excepción estará supeditada á autorización previa da autoridade ou organismo de control.
   
   2.2. Conversión de animais e productos animais
   2.2.1. Para que os productos animais poidan venderse coa denominación ecolóxica, os animais terán que ser criados de acordo coas normas do presente Regulamento durante un período de, ó menos:
    - 12 meses no caso dos équidos e bovinos (incluídos os das especies bubalus e bisonte) destinados á producción de carne, e en calquera caso durante tres cuartas partes do seu tempo de vida,
    - 6 meses no caso dos pequenos rumiantes e dos cochos; non obstante, durante un período transitorio que expedirá o 24 de agosto de 2003, o período para os cochos será de 4 meses
    - 6 meses para os animais destinados á producción de leite; non obstante durante un período transitorio que expedirá o 24 de agosto de 2003, o período será de 3 meses
    - 10 semanas para as aves de curral destinadas á producción de carne introducidas antes dos 3 días de vida,
    - 6 semanas no caso das aves de curral destinadas á producción de ovos.
   2.2.2. Como excepción ó disposto nos puntos 2.2.1 e co fin de constituír un rabaño ou grea, poderán ser vendidos como productos ecolóxicos os terreos e os pequenos rumiantes destinados á producción de carne durante un período transitorio que finalizará o 31 de decembro de 2003, sempre que:
    - procedan da gandería extensiva
    - foran criados nunha unidade ecolóxica ata o momento da venda ou sacrificio por un período mínimo de 6 meses para os tenreiros e de 2 meses para os pequenos rumiantes,
    - a orixe dos animais cumpra os requisitos que se enuncian no cuarto e quinto guiones do punto 3.4.
   
   
   2.3. Conversión simultánea
   2.3.1.Como excepción ó disposto nos puntos 2.2.1, 4.2 e 4.4, cando a conversión afecte simultaneamente a toda a unidade de producción, incluídos os animais, as terras de pasto e/ou calquera parcela utilizada para a alimentación animal, o período total de conversión para os animais, as terras de pasto e/ou calquera terra utilizada para a alimentación animal reducirase a 24 meses, con suxección ás condicións seguintes:
    a) a excepción aplicarase unicamente ós animais existentes e a súa progenie e á vez tamén ás terras utilizadas para a alimentación animal e as terras de pasto antes de iniciarse a conversión
    b) os animais deberán alimentarse principalmente con productos da unidade de producción.



3. Orixe dos animais
   
   3.1. Ó seleccionar as razas ou as estirpes teranse en conta a capacidade dos animais para adaptarse ás condicións do entorno e a súa vitalidade e resistencia ás enfermidades. Ademais, esta selección deberá facerse tendo en conta a necesidade de evitar enfermidades ou problemas sanitarios específicos asociados a determinadas razas ou estirpes utilizadas na gandería intensiva (por exemplo, o síndrome de estrés porcino, o síndrome de PSE, morte súbita, os abortos espontáneos, os partos distócicos que requiran cesáreas, etc.). Deberá darse preferencia ás razas e estirpes autóctonas.
   
   3.2. Os animais deberán proceder de unidades de producción que respeten as normas relativas ós distintos tipos de produccións animais establecidas no artigo 6 e no presente anexo. Este sistema de producción deberá aplicarse ó longo de toda a vida dos animais.
   
   3.3. Como primeira excepción, baixo a autorización previa da autoridade ou organismo de control, poderán someterse a conversión os animais presentes na unidade de producción que non cumpran as normas do presente Regulamento.
   
   3.4. Como segunda execepción, cando se constitua por primeira vez un rabaño ou grea e non se dispoña en cantidade suficiente de animais producidos de acordo ca maneira de producción ecolóxico, poderán introducirse en unidades de producción animal ecolóxicas animais criados de maneira non ecolóxico nas seguintes condicións:
   - Poliñas destinadas á producción de ovos, sempre que non teñan máis de 18 semanas.
   - Polluelos destinados á producciónde carne que teña menos de 3 días no momento en que abandonen a unidade de producción na que foron criados.
   - Búfalos de menos de 6 meses.
   - Tenreiros e cabalos sempre que o método de cría se axuste ó disposto no presente Regulamento dende o momento mismo do destete e que teñan, en calquera caso, menos de 6 meses.
   - Ovellas e cabras, sempre que o método de cría se axuste ó disposto no presente Regulamento dende o momento mismo do destete e que teñan, en calquera caso, menos de 45 días.
   - Leitóns, sempre que o método de cría se axuste ó disposto no presente Regulamento dende o momento mismo do destete e que pesen menos de 25 Kg.
   
   
   3.5. Esta excepción, que deberán ser autorizada previamente polo organismo ou a autoridade de control, aplicarase durante un período transitorio que finalizará o 31 de decembro de 2003.
   
   3.6. Como terceira excepción, a autoridade ou organismo de control autorizará a renovación ou reconstitución do rabaño ou grea cando non se dispoña de animais criados de acordo con métodos ecolóxicos e nos seguintes casos:
   a) elevada mortalidade de animais causada por enfermidade ou catástrofe.
   b) poliñas destinadas á producción de ovos, de menos de 18 semanas.
   c) aves de curral destinadas á producción de carne, de menos de tres días, e cochos, dende o momento mismo de destete, que pesen menos de 25 kg.
   
   Os casos contemplados nas letras b) e c) quedarán autorizados durante un período transitorio que rematará o 31 de decembro de 2003.
   
   3.7. No caso dos cochos, as poliñas e as aves de curral destinadas á producción de carne, esta excepción transitoria reconsiderarase antes da data da súa expiración, a fin de determinar se hai motivos para prorrogar iste prazo.
   
   3.8. Como cuarta excepción, poderá introducirse por ano ata un máximo do 10 % do gando adulto equino ou bovino (incluídas as especies bubalus e bisonte) e do 20 % do gando adulto porcino, ovino e caprino, como femias que non alcanzaran o estado adulto (nulíparas), procedentes de explotacións non ecolóxicas, para completar o crecemento natural e renovar o rabaño ou grea, sempre que non se dispoña de animais criados de acordo co método ecolóxico e unicamente coa autorización da autoridade ou organismo de control.
   
   3.9. As porcentaxes establecidas na anterior excepción non se aplicarán ás unidades de producción nas que haxa menos de 10 animais da especie equina ou vacuna, ou menos de 5 animais da especie porcina, ovina ou caprina. Para estas unidades, as renovacións contempladas no párrafo anterior limitaranse a un animal por ano.
   
   3.10. Estas porcentaxes poderán incrementarse ata o 40 %, previo dictame conforme da autoridade ou organismo de control, nos seguintes casos particulares:
   - Cando se emprenda unha importante ampliación da explotación
   - Cando se proceda a un cambio de raza
   - Cando se desenvolva un novo tipo de producción.
   
   
   3.11. Como quinta excepción, autorizarase a introducción de machos destinados á reproducción, procedentes de explotacións non ecolóxicas, sempre que ditos animais, unha vez introducidos na unidade, sexan criados e alimentados de forma permanente de acordo coas regras definidas no presente Regulamento.
   
   3.12. No caso de que os animais procedan de unidades que non cumpran o disposto no presente Regulamento, de conformidade coas condicións e restriccións enunciadas nos puntos 3.3 a 3.11, deberán respetarse os períodos fixados no punto 2.2.1 si os productos destínanse a ser vendidos como productos ecolóxicos. Durante esos períodos, deberán cumprirse todas as normas que establece o presente Regulamento.
   
   3.13. No caso de que os animais procedan de unidades que non cumpran o presente Regulamento, prestarase especial atención ás normas sanitarias. O organismo ou a autoridade de control poderá impor, en función das circunstancias locais, disposicións particulares, como probas de detección, e períodos de cuarentena.
   
   3.14. A Comisión presentará antes do 31 de decembro de 2003 un informe relativo á dispoñibilidade de animais criados ecoloxicamente co fin de presentar, no seu caso, unha proposta ó Comité permanente, para garantir que toda a producción ecolóxica de carne proceda de animais que naceran e se criaran en explotacións ecolóxicas.



4. Alimentación
   
   4.1. A alimentación está destinada a garantir a calidade da producción e non a incrementala ata o máximo, ó tempo que se cumpren os requisitos nutritivos do gando nas súas distintas etapas de desenvolvemento. Con carácter de excepción, autorizaranse prácticas tradicionais de engorde sempre e cando sexan reversibles en calquera fase do proceso de cría. Queda prohibida a alimentación forzada.
   
   4.2. A alimentación dos animais debe asegurarse por medio de pensos ecolóxicos.
   
   4.3. Ademais, os animais deberán criarse de conformidade coas normas establecidas no presente anexo, preferentemente utilizando alimentos procedentes da unidade ou, cando non sexa posible, de outras unidades ou empresas suxeitas ás disposicións do presente Regulamento.
   
   4.4. Autorizarase a inclusión, ata unha porcentaxe máxima do 30 % da fórmula alimenticia como medida, nos pensos de conversión. Cando ditos pensos de conversión procedan dunha unidade da mesma explotación, a porcentaxe elevarase ó 60 %.
   
   4.5. A alimentación dos mamíferos xóvenes deberá basearse no leite natural, preferentemente no leite materna. Todos os mamíferos deberán ser alimentados a base de leite natural durante un período mínimo, en función da especie de que se trate, que será de 3 meses para os bovinos (incluídas as especies bubalus e bisonte ) e para os équidos, de 45 días para as ovellas e as cabras e de 40 días para os cochos.
   
   4.6. Cando proceda, os Estados membros designarán zonas ou rexións en que sexa viable a trashumancia (incluídos os movementos dos animais a zonas de pasto nas montañas), sen prexuízo das disposicións relativas á alimentación do gando establecidas no presente anexo.
   
   4.7. No caso dos herbívoros, os sistemas de cría basaranse na utilización máxima dos pastos, conforme á dispoñibilidade dos mesmos nas distintas épocas do ano. Ó menos un 60 % da materia seca que compoña a ración diaria estará constituído de forraxes comúns, frescos, desecados ou ensilados. Non obstante, a autoridade ou organismo de control poderán autorizar que no caso de animais destinados á producción leiteira a citada porcentaxe se reduza ó 50 % durante un período máximo de 3 meses ó principio da lactancia.
   
   4.8. Non obstante o disposto no punto 4.2, e por un período transitorio que finalizará o 24 de agosto de 2005, autorizarase o uso dunha proporción limitada de alimentos para animais convencionais se ó gandeiro lle resulta imposible obter alimentos de producción exclusivamente ecolóxica. A porcentaxe anual máxima autorizada para os alimentos para animais convencionais será dun 10% para os herbívoros e dun 20% para outras especies. Estas cifras deberán calcularse anualmente como porcentaxe en relación coa materia seca dos alimentos para animais convencionais na ración diaria, salvo no período de trashumancia, deberá ser do 25%, calculado en relación coa porcentaxe da materia seca.
   
   4.9. Non obstante o disposto no punto 4.8, cando se perda a producción forraxeira, en particular como consecuencia de fenómenos climáticos excepcionais, as autoridades competentes dos Estados membros poderán autorizar, durante un período limitado e en relación cunha zona específica, que se axuste á mencionada excepción unha porcentaxe máis alta de pensos convencionais. Previa autorización da autoridade competente, a autoridade ou organismo de control aplicará dita excepción a determinados productos.
   
   4.10. Polo que respecta ás aves de curral, a fórmula alimenticia administrada na fase de engorde conterá como mínimo un 65 % de cereais.
   
   4.11. Deberán engadirse forraxes comúns, frescos, desecados ou ensilados ás racións diarias dos cochos e das aves de curral.
   
   4.12. Unicamente os productos incluídos nas seccións 1.5 e 3.1 da parte D do anexo II poderán utilizarse como aditivos e auxiliares tecnolóxicos, respectivamente, no forraxe ensilado.
   
   4.13. As materias primas para a alimentación animal de orixe agrícola convencionais poderán empregarse na alimentación animal unicamente se figuran na lista da sección 1 da parte C do anexo II (materias primas para a alimentación animal de orixe vexetal) sempre que se axusten ás restriccións cuantitativas recollidas no presente anexo, e se se producen ou preparan sen empregar disolventes químicos.
   
   4.14. As materias primas para a alimentación animal de orixe animal ( ben convencionais ou ben ecolóxicas ) só poderán empregarse cando figuren na sección 2 da parte C do anexo II e sempre que estean suxeitas ás restriccións cuantitativas recollidas no presente anexo.
   
   4.15. As seccións 1, 2 e 3 da parte C e da parte D do anexo II revisaranse a máis tardar o 24 de agosto de 2003, a fin de eliminar principalmente as materias primas convencionais para alimentación animal de orixe agrícola que se produzan en cantidade suficiente na Comunidade, segundo a maneira de producción ecolóxica.
   
   4.16. Co fin de satisfacer as necesidades nutritivas dos animais, só poderán empregarse para a alimentación animal os productos enumerados na sección 3 (materias primas para a alimentación animal de orixe mineral) da parte C do anexo II e nas seccións 1.1 (oligoelementos) e 1.2 (vitaminas, provitaminas e substancias de efecto similar quimicamente ben definidas) da parte D do anexo II.
   
   4.17. Unicamente os productos enumerados nas seccións 1.3 (encimas) e 1.4 (microorganismos), 1.6 (axentes ligantes, antiaglomerantes e coagulantes), 2 (determinados productos empregados na alimentación animal) e 3 (auxiliares tecnolóxicos nos alimentos para animais) da parte D do anexo II poderán empregarse na alimentación animal con fins indicados en relación coas categorías mencionadas nos párrafos anteriores. Non se empregarán na alimentación animal antibióticos, coccidiostáticos, medicamentos, factores de crecemento ou calquera outra substancia que se empregue para estimular o crecemento ou a producción.
   
   4.18. Os alimentos para animais, as materias primas para a alimentación animal, os aditivos nos pensos compostos, os auxiliares tecnolóxicos en alimentos para animais e determinados productos empregados na alimentación animal non deberán producirse co uso de organismos modificados xeneticamente ou productos derivados deles.



5. Profilaxe e coidados veterinarios
   
   5.1. A prevención de enfermidades na producción animal ecolóxica basarase nos seguintes principios:
   a) A selección das razas ou estirpes de animais adecuados tal como se indica na sección 3.
   b) A aplicación de prácticas zootécnicas axeitadas que se axusten ás necesidades de cada especie e que favorezan unha gran resistencia ás enfermidades e proveñan as infeccións.
   c) O empregar pensos de alta calidade, en combinación có exercicio e o acceso ós pastos de forma regular, o cal favorece o desenvolvemento das defensas inmunolóxicas naturais do animal.
   d) O mantemento da densidade axeitada na unidades de producción animal, evitando a sobrecarga e os problemas de sanidade animal que esta podería supoñer.
   
   
   5.2. A aplicación dos principios que foron sinalados debería reducir os problemas de sanidade animal de xeito que estos poidan afrontar principalmente mediante a prevención.
   
   5.3. Se pese a todas as medidas preventivas que sinalaron algún animal cae enfermo ou resulta ferido, deberá ser atendido sen tardar, en condicións de aillamento cando sexa necesario e en locais axeitados.
   
   5.4. A utilización de medicamentos veterinarios nas explotacións ecolóxicas deberá axustarse ós seguintes principios:
   a) Empregaranse preferentemente productos fitoterapéuticos (por exemplo, extractos (con exclusión de antibióticos), esencias de prantas, etc.), productos homeopáticos (como substancias vexetais, animais ou minerais) e oligoelementos, así como os productos que figuran na sección 3 da parte C do anexo II, no lugar de medicamentos veterinarios alopáticos de síntesis química ou antibióticos, sempre que aqueles teñan un efecto terapéutico eficaz para a especie animal de que se trate e para as doenzas para as que se prescribe o tratamento.
   b) Se ó empregar os productos que foron sinalados non resulta eficaz, ou é pouco probable que o sexa, para curar unha enfermidade ou ferida, é imprescindible administrar un tratamento que evite sufrimentos ou trastornos ós animais, poderán empregarse medicamentos veterinarios alopáticos de síntese química ou antibióticos baixo a responsabilidade dun veterinario.
   c) Queda prohibido empregar medicamentos veterinarios alopáticos de síntese química ou antibióticos como tratamento preventivo.
   
   
   5.5. Ademais dos principios anteriores, aplicaranse as seguintes normas:
   a) Queda prohibido o uso de substancias destinadas a estimular o crecemento ou a producción (incluídos os antibióticos, os coccidiostáticos e outras substancias artificiais que estimulan o crecemento) e o de hormonas ou substancias similares para o control da reproducción (por exemplo, a inducción ou sincronización do celo) ou con outros funs. Non obstante, poderán administrarse hormonas no tratamento veterinario terapéutico dun animal en particular.
   b) Autorízanse os tratamentos veterinarios a animais ou o tratamento de naves, equipos e instalacións que sexan obrigatorios en virtude da lexislación nacional ou comunitaria; en particular, o empregar medicamentos veterinarios inmunolóxicos unha vez detectada a presencia de enfermidades na zona en que se encontre a unidade de producción.
   
   
   5.6. Sempre que deban empregarse medicamentos veterinarios deberá rexistrarse claramente o tipo de producto (indicando as substancias farmacolóxicas activas que contén), e incluírse información detallada do diagnóstico, a posoloxía, o método de administración, a duración do tratamento e o tempo de espera legal. Esta información comunicarase á autoridade ou organismo de control antes de comercializar como productos ecolóxicos os animais ou productos de orixe animal. Os animais tratados indentificaránse claramente; os animais grandes, individualmente, e as aves de curral e os animais pequenos, individualmente ou por lotes.
   
   5.7. O tempo de espera entre a última administración do medicamento veterinario alopático ó animal nas condicións normais de uso e a obtención de productos alimenticios ecolóxicos que procedan de dito animal duplicarase en relación co tempo de espera legal ou, en caso de que non fora especificado dito período, será de 48 horas.
   
   5.8. Coa excepción das vacunas, os tratamentos antiparasitarios e dos programas de erradicación obrigatoria impostos polos Estados membros, cando un animal ou un grupo de animais reciban máis de dous ou un máximo de tres tratamentos con medicamentos veterinarios alopáticos de síntese química ou antibióticos nun ano (ou máis dun tratamento se o seu ciclo de vida productiva é inferior a un ano), os animais ou os productos derivados dos mesmos non poderán venderse como producidos de conformidade co presente Regulamento e deberán someterse ós períodos de conversión establecidos na sección 2 do presente anexo, previo acordo da autoridade ou organismo de control.



6. Métodos de xestión zootécnica, transporte e identificación de productos animais.
   
   6.1. Prácticas zootécnicas
   
   
   6.1.1. En principio, a reproducción de animais ecolóxicos deberá basearse en métodos naturais. Non obstante, autorízase a inseminación artificial. As demais formas de reproducción artificial ou asistida (por exemplo, a transferencia de embrións) non están permitidas.
   
   6.1.2. Na agricultura ecolóxica, non poderán efectuarse sistemáticamente operacións como a colocación de gomas no rabo das ovellas, o corte do rabo, o recorte dos dentes ou do pico e o descorne. Non obstante, a autoridade ou organismo de control poderán autorizar algunha de esas operacións por razóns de seguridade (por exemplo, o descorne de animais xóvenes) ou cando teñan por obxecto mellorar a saúde, o benestar ou a hixiene dos animais. Ditas operacións deberán ser efectuadas por persoal cualificado en animais de idade adecuada e de tal forma que se reduza ó mínimo o sufrimento dos mismos.
   
   6.1.3. Permitírase a castración física con obxecto de manter a calidade dos productos e as prácticas tradicionais de producción (porco de carne, bois, capóns, etc.), si ben unicamente baixo as condicións que se especifican na derradeira frase do punto 6.1.2.
   
   6.1.4. Prohíbese manter atados ós animais. Non obstante, e como excepción este principio, a autoridade ou organismo de control poderá autorizar tal práctica nalgúns casos concretos, previa xustificación por parte do productor, cando sexa necesario por motivos de seguridade ou de benestar e sempre que sexa soamente durante períodos limitados.
   
   6.1.5. Non obstante ó disposto no punto 6.1.4., os animais poderán manterse atados en locais xa existentes antes do 24 de agosto de 2000, sempre que se lle faga facer exercicio de xeito regular e a cría se leve a cabo cumprindo os requisitos de benestar dos animais con zonas provistas de camas axeitadas e nas que reciban coidados en forma individual. Esta excepción, que deberá estar autorizada pola autoridade ou organismo de inspección aplicarase durante un período transitorio que rematará o 31 de decembro de 2010.
   
   6.1.6. Outra excepción será que os animais nas pequenas explotacións poderán manterse atados cando non se poda manter en grupos axeitados para o seu comportamento, sempre que poidan sair dúas veces por semana a pastos, un espacio aberto ou unha zona de exercicio ó aire libre. Esta excepción, que deberá estar autorizada pola autoridade ou organismo de control, aplicarase ás explotacións que cumpran os requisitos de normas nacionais relativas á producción de gando ecolóxico que estean vixentes ata o 24 de agosto de 2000, ou no seu defecto, os de normas privadas aceptadas ou recoñecidas polos Estados membros.
   
   6.1.7. Antes do 31 de decembro de 2006 a Comisión presentará un informe sobre a aplicación das disposicións establecidas no punto 6.1.5.
   
   6.1.8. Cando os animais se críen en grupo, o tamaño dos grupos deberá determinarse en función da fase de desenvolvemento dos animais e das necesidades inherentes ó comportamento das especies en cuestión. Prohíbese someter ós animais a unhas condicións ou a unha dieta que poida favorecer a aparición de anemias.
   
   6.1.9. Pola que respecta ás aves de curral, as idades no momento do sacrificio serán como mínimo as seguintes:
   81 días para os polos,
   150 días para os capóns,
   49 días para os patos de Pekín,
   70 días para as patas de Berbería,
   84 días para os patos machos de Berbería,
   92 días para os patos híbridos denominados mallará,
   94 días para as pintadas,
   140 días para os pavos e as ocas para asar.
   
   Cando os productores non apliquen estas idades mínimas de sacrificio deberán empregar estirpes de crecemento lento.
   
   6.2. Transporte
   6.2.1. O transporte dos animais deberá realizarse de xeito que se reduza o estrés ó que se ven sometidos, de conformidade coa lexislación nacional ou comunitaria pertinente en vigor. A carga e descarga efectuarase con precaución, sen empregar ningún sistema de estimulación eléctrica para forzar ós animais. Prohíbese o uso de tranquilizantes alopáticos antes e durante o transporte.
   6.2.2. Durante a fase que conduce ó sacrificio e no momento do mesmo, os animais serán tratados de tal xeito que se reduza ó mínimo o estrés.
   
   6.3. Identificación dos productos animais.
   6.3.1. Os animais e os productos animais deberán estar identificados ó longo de toda a cadea de producción, preparación, transporte e comercialización.
   
   
   
   • Esterco
     
     7.1. A cantidade total de esterco, definido na Directiva 91/676/CEE por explotación non deberá exceder os 170 kg de nitróxeno por hectárea da superficie agrícola empregada e ano, cantidade determinada no anexo III da citada Directiva. No caso necesario, a carga gandeira total disminuirá para evitar que sobrepase o límite arriba mencionado.
     
     7.2. Para coñecer a carga gandeira correcta arriba mencionada, as unidades de producción de gando equivalentes a 170 kg de nitróxeno por hectárea de superficie empregada e ano para os distintos tipos de animais serán determinadas polas autoridades competentes dos Estados membros, orientadas polas cifras do anexo VII.
     
     7.3. Os Estados membros comunicarán á Comisión e ós demais Estados membros as desviacións respecto de dito cadro, así como os motivos que xustifiquen ditos cambios. Este requisito só se aplicará ó calculo do número máximo de unidades gandeiras para que non se supere o límite de 170 kg de nitróxeno de esterco por hectárea e ano, sen prexuízo da carga gandeira en relación coa saúde e o benestar dos animais fixada na sección 8 e no anexo VIII.
     
     7.4. As explotacións de produccións ecolóxicas poderán entrar na cooperación con outras explotacións e empresas, que cumpran o disposto no presente Regulamento, con obxecto de esparcir o esterco excedentario procedente da producción ecolóxica. O límite máximo de 170 kg de nitróxeno de esterco por hectárea de superficie agraria empregada por ano calcularase en función da totalidade das unidades de producción ecolóxicas que inteveñan en dita cooperación.
     
     7.5. Os Estados membros poderán establecer límites inferiores ós fixados nos puntos 7.1 a 7.4, tendo en conta as características da zona de que se trate, a aplicación de outros fertilizantes nitroxenados ó solo e a aportación de nitróxeno polo solo ós vexetais.
     
     7.6. A capacidade das instalacións de almacenamento do esterco deberá ser tal que resulte imposible a contaminación das augas por vertido directo ou por escorrentía e filtración no solo.
     
     7.7. A fin de garatir a correcta xestión dos fertilizantes, a capacidade das instalacións para esterco deberá ser superior á capacidade de almacenamento necesaria para o período máis longo do ano, durante o cal ben sexa inadecuada a aplicación de fertilizantes ó solo (de conformidade cos códigos de boas prácticas agrarias establecidos nos Estados membros), ben esté prohibida dita aplicación, cando a unidade de producción se encontre dentro dunha zona clasificada como vulnerable ó nitrato.
   
   
   
   • Currais, zonas ó aire libre e aloxamentos para o gando
     
     8.1. Principios xerais
     
     
     8.1.1. As condicións de aloxamento dos animais deberán responder as súas necesidades biolóxicas e etolóxicas (por exemplo, a necesidade etolóxica dunha axeitada liberdade de movementos e de comodidade). Os animais deberán ter fácil acceso á alimentación e á auga. O aillamento, caldeo e ventilación dos locais deberán garantir que a circulación do aire, o nivel de po, a temperatura, a humidade relativa e a concentración de gas se manteñan en límites non nocivos para os animais. Os edificios deberán permitir unha abundante e natural ventilación e entrada de luz.
     
     8.1.2. Os currais, as zonas de exercicio ó aire libre e os espacios abertos deberán ofrecer, en caso necesario e en función das condicións climáticas locais e das razas de que se trate, protección suficiente contra a chuvia, o vento, o sol e as temperaturas extremas.
     
     
     8.2. Carga gandeira e prevención do sobrepastoreo
     
     
     8.2.1. Os aloxamentos destinados a animais non serán obrigatorios en zonas en que as condicións climáticas posibiliten a vida dos animais ó aire libre.
     
     8.2.2. A concentración de animais nos locais deberá ser compatible coa comodidade e o benestar dos animais, factores que dependerán da especie, raza e idade dos animais, que dependen principalmente do tamaño do grupo e do seu sexo. A carga óptima procurará garantír o benestar dos animais, dándolles espacio suficiente para manter erguidos de forma natural, tumbarse facilmente, xirar, asearse, estar en calquera posición normal e facer movementos naturais como estirarse e axitar as ás.
     8.2.3. No anexo VIII establécense as superficies mínimas para a estabulación e as zonas de exercicio e demais condicións de aloxamento correspondentes ás distintas especies e tipos de animais.
     
     8.2.4. A carga exterior en pastos, outros tipos de prados, brezales, zonas húmidas e outros hábitos naturais ou seminaturais deberá ser suficientemente baixa para evitar que o solo se enfague ou se destrúan os pastos por sobrepastoreo.
     
     8.2.5. Os aloxamentos, recinto, equipo e utensilios deberán limparse e desinfectarse convintemente a fin de evitar as infeccións múltiples e o desenvolvemento de organismos portadores de xermes. Para esta limpeza e desinfección dos edificios e instalacións só poderán empregarse os productos enumerados na parte E do anexo II. O esterco, a orina e os alimentos derramados ou non consumidos deberán retirarse coa frecuencia necesaria para reducir ó máximo os olores e non atraer insectos ou roedores. Para a eliminación de insectos e demais pragas en edificios e demais instalacións destinadas ós animais, só poderán empregarse os productos enumerados na sección 2 da parte B do anexo II.
     
     
     8.3. Mamíferos
     
     
     8.3.1. Supeditado ó disposto no punto 5.3, todos os mamíferos deberán ter acceso a pastos ou a zonas abertas de exercicio ou espacios ó aire libre, que poderán estar cubertos parcialmente, e feberán poder empregar esas zonas sempre que o permitan as condicións fisiolóxicas dos animais, as condicións atmosféricas e o estado do solo, a menos que se opoñan requisitos comunitarios ou nacionais referentes a problemas sanitarios concretos con animais. Os animais herbívoros deberán ter acceso ós pastos sempre que o permitan as condicións.
     
     8.3.2. Cando os animais herbívoros teñan acceso ó pasto durante o período de pastoreo e cando o sistema de aloxamento invernal permita liberdade de movementos ós animais, poderá suspenderse a obriga de facilitar zonas abertas de exercicio ou espacios ó aire libre durante os meses de inverno.
     
     8.3.3. Non obstante o disposto na derradeira frase do punto 8.3.1, os touros de máis dun ano deberán ter acceso a pastos, zonas abertas de exercicio ou espacios ó aire libre.
     
     8.3.4. Non obstante o disposto no punto 8.3.1, a fase final de engorde do gando vacún, porcino e ovino para a producción de carne poderá efectuarse no interior, sempre que o período pasado no interior non supere a quinta parte do seu tempo de vida e en calquera caso un máximo de tres meses.
     
     8.3.5. O chan será liso pero non esbaradizo. A metade da superficie total do chan como mínimo debería ser firme, é dicir, construída con materiais sólidos que non sexan listóns ou rendixa.
     
     8.3.6. Os aloxamentos deberán dispor dunha zona cómoda, limpa e seca para durmir ou descansar suficientemente grande, construída con materiais sólidos que non sexan listóns. A zona de descanso irá provista dun leito de palla amplo e seco con camas. As camas deberán conter palla ou outros materiais naturais axeitados e poderán sanearse e mellorarse con calquera dos productos minerais autorizados como fertilizantes na agricultura ecolóxica con amaño á parte A do anexo II.
     
     8.3.7. No que respecta á cría de tenreiros, a partir do 24 de agosto de 2000, todas as explotacións, sin excepción algunha, cumprirán o disposto na Directiva 91/629/CEE do Consello, relativa ás normas mínimas para protección dos tenreiros. Prohíbese o aloxamento de tenreiros en habitáculos individuais transcorrida a primeira semana de vida.
     
     8.3.8. No que respecta á cría de porcos, a partir do 24 de agosto de 2000, todas as explotacións deberán cumprir o disposto na Directiva 91/630/CEE relativa ás normas mínimas para a protección dos porcos. Non obstante, as porcas adultas deberán manterse en grupos, excepto nas últimas fases de xestación e durante o período amamantamento. Os leitóns non poderán manterse en plataformas elevadas nin en gaiolas. As zonas de exercicio deben permitir que os animais poidan defecar e fozar. A efectos de fozar poden empregarse diferentes substratos.
     
     
     8.4. Aves de curral
     
     
     8.4.1. As aves de curral deberán criarse en condicións de espacio aberto e non poderán manterse en gaiolas.
     
     8.4.2. Cando as condicións meteorolóxicas o permitan, as aves acuáticas deberán ter acceso a unha corrente de auga, un charco ou un estanque co fin de respetar os requisitos de benestar dos animais ou as condicións de hixiene.
     
     8.4.3. Os locais para todas as aves de curral deberán cumprir as seguintes condiciónsmínimas:
     
     - Un tercio ó menos da superficie será unha construcción sólida, é decir, non en forma de tablillas ou reixa, cuberta dun leito de palla, virutas, area ou turba.
     - Nos galiñeiros para galiñas poñedoras, unha parte suficientemente grande do chan disponible para as galiñas deberá poderse empregar para a recollida das dexeccións das mesmas.
     - Disporán de perchas nas que o número e dimensións respondan á importancia do grupo e ó tamaño das aves segundo o disposto no anexo VIII.
     - Os galiñeiros estarán provistos de trampillas de entrada / saída de tamaño axeitado para as aves e de unha lonxitude combinada de ó menos 4 m por 100 m2 da superficie do local que esté a disposición das aves.
     - Cada galiñeiro non contará máis de :
     4800 polos,
     3000 galiñas poñedoras
     5200 pintadas
     4000 patos femias de Berbería ou de Pekín, 3200 patos machos de Berbería ou de Pekín ou outros patos
     2500 capóns, ocas ou pavos
     
     - a superficie total dos galiñeiros utilizable para a producción de carne de cada centro de producción non deberá exceder 1600 m2.
     
     
     8.4.4. No caso de galiñas poñedoras, a luz natural poderá complementarse con medios artificiais para obter un máximo de 16 horas de luz diariamente, cun período de descanso nocturno continuo sen luz artificial de polo menos oito horas.
     
     8.4.5. Cando as condicións, meteorolóxicas o permitan, as aves de curral deberán ter acceso a espacios ó aire libre e sempre que sexa posible, deberán telo durante polo mentos un tercio da súa vida. Ditos espacios abertos deberán estar cubertos de vexetación na súa maior parte e dotados de instalacións de protección e permitir ós animais acceder facilmente a abrevadeiros e comedeiros.
     
     8.4.6. Por motivos sanitarios, os edificios deberán vaciarse despois da cría da cada lote de aves de curral, para limpar e desinfectar os edificios e o material que se emprega neles. Ademais, cada vez que remata a cría dun lote de aves de curral, os currais deberán evacuarse para que poida volver a medrar a vexetación e por motivos sanitarios. Os Estados membros fixarán os períodos en que deban permanecer valeiros os currais e comunicarán a súa decisión á Comisión e os demais Estados membros. Exceptúanse destes requisitos os grupos pouco numerosos de aves de curral que non se manteñan en currais e que poidan correr dun lado a outro durante todo o día.
     
     
     8.5. Excepción xeral ralativa ó aloxamento de gando
     
     
     8.5.1. A modo de excepción ós requisitos enumerados nos puntos 8.3.1, 8.4.2, 8.4.3 e 8.4.5 e á carga gandeira contemplada no anexo VIII, as autoridades competentes dos Estados membros poderán conceder excepcións ós requisitos dos citados párrafos e do anexo VIII por un período transitorio que expirará o 31 de decembro de 2010. Esta excepción só poderá aplicarse ás explotacións de animais con edificios construídos con anterioridade ó 24 de agosto de 1999 e sempre que ditos edificios para animais cumpran as disposicións nacionais en materia de cría ecolóxica de animais vixentes con anterioridade a dita data ou, a falta das mesmas, se axusten a normas privadas aceptadas ou recoñecidas polos Estados membros.
     
     8.5.2. Os productores que se acollan esta excepción presentarán un plan de autoridade ou organismo de inspección no que consten as medidas que garantan, ata o final da excepción, o cumprimento do disposto no presente Regulamento.
     
     8.5.3. Antes do 31 de decembro de 2006, a Comisión presentará un informe sobre a aplicación do disposto no punto 8.5.1.
   
   
   
   

   C. APICULTURA E PRODUCTOS DA APICULTURA

   1. Principios xerais
      
      1.1. A apicultura é unha actividade importante que contribúe á protección do medio ambiente e á producción agroforestal mediante a acción polinizadora das abellas.
      
      1.2. A condición dos productos apícolas como procedentes de produccións ecolóxicas está estreitamente vinculada tanto coas características do tratamento das colmeas como coa calidade do medio ambiente. Esta condición depende tamén das condicións de extracción, elaboración e almacenamento dos productos apícolas.
      
      1.3. Cando un productor explote varias unidades apícolas na mesma zona, todas as unidades deberán cumprir os requisitos do presene Regulamento. Non obstante este principio, un productor poderá explotar unidades que non cumpran o disposto no presente Regulamento sempre que se cumpran todos os requisitos excepto as disposicións establecidas no punto 4.5.2 para a ubicación das colmeas. En dito caso, o producto non poderá venderse con referencia a métodos de producción ecolóxicos.
   
   
   
   2. Período de conversión
      
      2.1. Os productos da apicultura só poderán venderse con referencias a métodos de producción ecolóxicos cando sexan cumpridas as disposicións do presente Regulamento durante polo menos un ano. Durante o período de conversión a cera deberá substituirse de acordo cos requisitos que establece o punto 8.3.
   
   
   
   3. Orixe das abellas
      
      3.1. Na selección das razas deben terse en conta a súa capacidade de adaptación ás condicións locais, a súa vitalidade e a súa resistencia ás enfermidades. Darase preferencia á utilización de razas europeas da Apis millifera e os seus ecotipos locais.
      
      3.2. As alvarizas deberán constituírse mediante a división de colonias e a compra de enxames ou colmeas procedentes de unidades que se axustan ó disposto no presente Regulamento.
      
      3.3. Como primeira excepción, e previa autorización da autoridade ou organismo de control, as alvarizas existentes na unidade de producción que non cumpran coas disposicións do presente Regulamento poderán ser obxecto de conversión.
      
      3.4. Como segunda excepción, poderanse adquirir enxames soltos non producidos de conformidade co presente Regulamento durante un período transitorio que expirará o 24 de agosto de 2002, con suxeción ó período de conversión.
      
      3.5. Como terceira excepción, en caso de gran mortandade de animais por enfermidade ou catástrofe, a autoridade ou organismo de control, poderán, cando non haxa colmeas que cumpran o disposto no presente Regulamento dispoñibles, autorizar a reconstitución das alvarizas, con suxeción ó período de conversión.
      
      3.6. Como cuarta excepción, para a renovación anual dos alvarizas, poderá incorporarse á unidade de producción ecolóxica, cada ano un 10 % de abellas raíñas e enxames que non cumpran o presente Regulamento, sempre que as abellas raíñas e enxames sean colocados en colmeas con panales ou láminas de cera procedentes de unidades de producción ecolóxica. En dito caso, non se aplica o período de conversión.
   
   
   
   4. Ubicación das alvarizas
      
      4.1. Os Estados membros poderán designar rexións ou zonas onde non se poida practicar a apicultura que cumpra o disposto no presente Regulamento. O apicultor facilitará á autoridade ou organismo de control un inventario cartográfico á escala axeitada da ubicación das colmeas tal como dispón o primeiro guión da sección 2 da parte A 1 do anexo III. Cando esas zonas non estean identificadas, o apicultor deberá presentar á autoridade ou organismo de control a documentación e probas oportunas, incluídos, en caso necesario, as análises convencionais, de que as áreas accesibles para as súas colonias cumpren os requisitos do presente Regulamento.
      
      4.2. A ubicación das alvarizas deberá:
      
      
      a) contar con suficientes fontes de néctar natural, mielada e pole para as abellas, así como o acceso á auga;
      
      b) elexir de forma que, nun radio de 3 kilómetros, as fontes de néctar ou de pole sexan fundamentalmente cultivos producidos ecolóxicamente e/ou vexetación silvestre de conformidade co disposto no artigo 6 e no anexo I do presente Regulamento e cultivos que, a pesar de non entrar no ámbito de aplicación do presente Regulamento estean tratados según métodos de baixo impacto medioambiental como, por exemplo, os descritos nos programas desenvoltos a partir do Regulamento ( CEE ) nº 2078/92 que non poidan alterar significativamente a condición da producción apícola como ecolóxica;
      
      c) manter unha distancia suficiente de calquera fonte de producción non agrícola que poida dar lugar a contaminación, como, por exemplo, centros urbáns, autopistas, zonas industriais, vertedoiros, prantas incineradoras, etc. As autoridades ou organismos de control tomarán medidas para garantir este requisito.
      
      
      Os requisitos arriba enunciados non se aplicarán ás zonas onde non haxa floración ou cando as colmeas estean en reposo.
   
   
   
   5. Alimentación
      
      5.1. O final da estación productiva deberán deixarse nas colmeas reservas de mel e de pole suficientemente abundantes para pasar o inverno.
      
      5.2. A alimentación artificial das colonias estará autorizada cando se encontre en perigo a supervivencia da colonia a causa de condicións climáticas extremas. A alimentación artificial deberá facerse con mel ecolóxica, preferentemente da mesma unidade ecolóxica.
      
      5.3. Como primeira excepción ó punto 5.2, as autoridades competentes dos Estados membros poderán autorizar a utilización de xarope de azucre producido ecolóxicamente ou de melaza de azucre producida ecolóxicamente, no lugar de mel producida ecolóxicamente, na alimentación artificial, cando así o requiran as condicións climáticas que provoquen a cristalización do mel.
      
      5.4. Como segunda excepción, a autoridade ou organismo de control poderá permitir a utilización de xarope de azucre, melaza de azucre e mel non incluídos no ámbito do presente Regulamento para a alimentación artificial durante un período transitorio que finalizará o 24 de agosto de 2002.
      
      5.5. No rexistro das colmeas deberá consignarse a seguinte información relativa ó emprego de alimentación artificial: tipo de producto, datas, cantidades e colmeas nas que se emprega.
      
      5.6. Non poderán empregarse na apicultura que cumpra o disposto no presente Regulamento productos distintos dos indicados no puntos 5.1 a 5.5.
      
      5.7. Unicamente se poderá empregar a alimentación artificial entre a última recolección de mel e os quince días anteriores ó seguinte período de afluencia de néctar e de melada.
   
   
   
   6. Profilaxe e tratamentos veterinarios
      
      6.1. Na apicultura, a profilaxe basarase nos seguintes principios:
      
      a) a elección das poblacións resistentes;
      b) a aplicación de determinadas prácticas destinadas a fomentar a resistencia ante enfermidades e a previr as infeccións, como poderían ser: a renovación periódica das abellas raíñas, a inspección sistemática das colmeas para detectar a tempo as situacións sanitarias anómalas, o control dos zánganos nas colmeas (deriva e pillaxe), a desinfección periódica de materiais e instrumentos, a destrucción do material e fontes contaminados, a renovación periódica da cera e o suministro ás colmeas de provisións suficientes de mel e de pole.
      
      
      6.2. Se a pesar de todas esas medidas preventivas as colonias enfermaran ou quedaran infectadas, deberán ser tratadas inmediatamente e, cando sexa necesario, trasladadas a alvarizas de aillamento.
      
      6.3. O emprego de medicamentos veterinarios na apicultura que cumpra o disposto no presente Regulamento deberá axustarse ós seguintes principios:
      
      a) poderán usarse na medida en que o uso correspondente esté autorizado no Estado membro, de conformidade coas correspondentes disposicións comunitarias ou disposicións nacionais conformes ó Dereito comunitario.
      b) usaránse preferentemente productos fitoterapéuticos e homeopáticos máis que productos químicos sintéticos alopáticos, sempre que os seus efectos terapéuticos resulten eficaces para a patoloxía á que vai dirixida o tratamento.
      c) se o emprego dos productos arriba mencionados resultara pouco eficaz ou tivera moitas probabilidades de non ser eficaz para erradicar unha patoloxía ou infestación que ameazara con destruír as colonias, poderanse empregar menciñas alopáticas de síntese baixo a responsabilidade dun veterinario ou de outras persoas autorizadas polo Estado membro, sen prexuízo dos principios expostos nas letras a) e b).
      d) queda prohibido o emprego de menciñas alopáticas de síntese química como tratamento preventivo.
      e) sin prexuízo da letra a), poderán empregarse o ácido fórmico, o ácido láctico, o ácido acético e o ácido oxálico e as seguintes substancias: mentol, thymol, eucalyptol ou alcanfor nos casos de infestación por Varroa jacobsoni.
      
      
      6.4. Ademais dos principios anteriormente expostos, poderán autorizarse os tratamentos veterinairos ou tratamentos das colmeas, panales, etc., obrigatorios con amaño á lexislación nacional ou comunitaria.
      
      6.5. Mentres se aplique un tratamento con productos químicos alopáticos de síntese, deberán trasladarse as colonias tratadas a alvarizas de aillamento, e toda a cera deberá sustituirse por cera que cumpra as condicións fixadas no presente Regulamento. Posteriormente, a esas colonias imporáselle un período de conversión dun ano.
      
      6.6. Os requisistos establecidos no párrafo anterior non se aplicarán ós productos mencionados na letra e) do punto 6.3.
      
      6.7. Sempre que deban empregarse menciñas veterinarias, e antes de que os productos se comercialicen como ecolóxicos, haberá que rexistrar claramente e declarar ó organismo ou autoridade de control o tipo de producto (indicando entre outras cousas o seu principio activo) xunto con información sobre o diagnóstico, a posoloxía, o método de administración, a duración do tratamento e o tempo de espera legal.
   
   
   
   7. Métodos de xestión zootécnica e identificación
      
      7.1. Queda prohibida a destrucción das abellas nos panais como método asociado á recolección dos productos da colmea.
      
      7.2. Quedan prohibidas as mutilacións como cortar a punta das as das abellas raíñas.
      
      7.3. Admitirase a sustitución da abella raíña mediante a eliminación da antiga raíña.
      
      7.4. Unicamente se admitirá a práctica da eliminación das crías machos como medio de conter a infección por Varroa jacobsoni
      
      7.5. Queda prohibido o uso de repelentes químicos sintéticos durante as operacións de recolección do mel.
      
      7.6. Deberá rexistrarse a ubicación das alvarizas e a identificación das colmeas. Deberá informarse ó organismo ou autoridade de control do traslado das alvarizas nun prazo acordado co organismo ou autoridade de control.
      
      7.7. Porase especial coidado en garantir unha extracción, unha elaboración e un almacenamento adecuados dos productos apícolas. Rexistraranse todas as medidas destinadas a cumprir estes requisitos.
      
      7.8. No rexistro das alvarizas deberá constar toda retirada da parte superior das colmeas e as operacións de extracción do mel.
   
   
   
   8. Características das colmeas e dos materiais empregados na apicultura
      
      8.1. As colmeas deberán estar feitas fundamentalmente con materiais naturais que non comporten riscos de contaminación para o medio ambiente nin para os productos da apicultura.
      
      8.2. Dentro das colmeas só poderán empregarse substancias naturais, como o propóleo, a cera e os aceites vexetais, con excepción dos productos mencionados na letra e) do punto 6.3.
      
      8.3. A cera dos novos cadros deberá proceder de unidades de producción ecolóxica. Non obstante, a autoridade ou órgano de control poderá autorizar o uso de cera de abella que non proceda de ditas unidades, en particular no caso de novas instalacións ou durante o período de conversión, en circunstancias excepcionais en que non sexa posible obter cera ecolóxica no mercado e sempre que aquela sexa de opérculos.
      
      8.4. Queda prohibida a recolección de mel en panales que conteñan crías.
      
      8.5. Para a protección dos materiais ( marcos, colmeas, panales ), en particular das pragas, unicamente se admitirá o uso dos productos que figuran na sección 2 da parte B do anexo II.
      
      8.6. Admítense os tratamentos físicos como a aplicación de vapor ou chama directa.
      
      8.7. Para limpar e desinfectar os materiais, locais, equipo, utensilios ou productos utilizados na apicultura, unicamente se admitirá o uso das substancias axeitadas que figuran na parte E do anexo II.